Porady » W zasadzie szaty jego w ogole rtie trzeba pielęgnować. Poniewa
Pies pasterski słowacki jest rozpowszechniony nie tylko w Słowacji, lecz również w Czechach i na Morawach. Jego użyteczność stale wzrasta w miarę rozszerzającego się wypasu owies i bydła. Wzorzec
Przy ocenie psa należy uwzględnić jego wielkość. Grzbiet nosa przebiega prawie w linii prostej, pysk nie może być płaski, słaby lub spiczasty.
Nie odznacza się on szczególną pięknością, lecz jego ingeligencja całkowicie to rekompensuje. Belgia ma również swe rodzime owczarki.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i legowiska kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Przejścia na poszczególnych partiach ciała powinny być nieznaczne, tak aby pies wyglądał jak wymodelowany.
Powinien ustawiać się we właściwej pozycji legowiska i pozwalać na rozwieranie pyska.
Nie znajdują one na ogół, niestety, wyrazu we wzorcu, zajmuje się on bowiem głównie opisem eksterieru, a tylko w znikomym stopniu charakterem.
Partię twarzową strzyże się maszynką i nożyczkami aż do wnętrza muszli usznej, tak aby uszy mogły dobrze przylegać do głowy. Przy strzyżeniu głowy odsłania się oczy przez obcięcie wystających włosów.
Tylko ten wystawca może osiągnąć sukcesy, który przez cały czas trwania wystawy całkowicie i wyłącznie zajmuje się swym psem.
W zasadzie szaty jego w ogóle rtie trzeba pielęgnować. Ponieważ jednak mało jest idealnie owłosionych foksterierów gładkowłosych, należy przygotować włos na niektórych partiach ciała, aby ładna linia psa nie została zakłócona.
Przy ocenie psa należy uwzględnić jego wielkość. Grzbiet nosa przebiega prawie w linii prostej, pysk nie może być płaski, słaby lub spiczasty.
Nie odznacza się on szczególną pięknością, lecz jego ingeligencja całkowicie to rekompensuje. Belgia ma również swe rodzime owczarki.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i legowiska kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Przejścia na poszczególnych partiach ciała powinny być nieznaczne, tak aby pies wyglądał jak wymodelowany.
Powinien ustawiać się we właściwej pozycji legowiska i pozwalać na rozwieranie pyska.
Nie znajdują one na ogół, niestety, wyrazu we wzorcu, zajmuje się on bowiem głównie opisem eksterieru, a tylko w znikomym stopniu charakterem.
Partię twarzową strzyże się maszynką i nożyczkami aż do wnętrza muszli usznej, tak aby uszy mogły dobrze przylegać do głowy. Przy strzyżeniu głowy odsłania się oczy przez obcięcie wystających włosów.
Tylko ten wystawca może osiągnąć sukcesy, który przez cały czas trwania wystawy całkowicie i wyłącznie zajmuje się swym psem.
W zasadzie szaty jego w ogóle rtie trzeba pielęgnować. Ponieważ jednak mało jest idealnie owłosionych foksterierów gładkowłosych, należy przygotować włos na niektórych partiach ciała, aby ładna linia psa nie została zakłócona.