A A A

Porady » Cały ogon trzeba starannie lecz ostrożnie wyskubać (od spodu

Oczywiście trafiają się psy, których nic nie wyprowadzi z równowagi, ale i takie wymagają stałego nadzoru. Dlatego wystawca powinien od chwili wejścia na teren wystawy być stale w pobliżu swego psa i uważać, czy mu czegoś nie trzeba.
Ogon strzyże się maszynką tylko na około 1/3 długości od nasady, a pozostałe 2/3 pozostawia się nie strzyżone, formując nożyczkami okrągły lub cylindryczny pompon.
Te okolice wystrzyga się maszynką również 8—10 tygodni przed wystawą, ponieważ pies jest tu wrażliwy na skubanie.
Niektóre tracą intensywność pigmentu yorki prędko, inne bardzo wolno. Stają się one szaroniebieskie dopiero po 2 latach lub nawet później.
Foksterier w kondycji wystawowej ma na poszczególnych partiach ciała włos różnej długości.
Wszystkie te przygotowania należy przeprowadzić we właściwy sposób, aby na częściach nie trymowanych nie występowały gwałtowne przejścia.
W ten sposób powstawały rasy, które odznaczały się nie tylko odmiennym eksterierem, lecz ubranka dla psów także określonymi cechami charakteru. Powstanie współczesnych ras ma swe przyczyny:
Jeśli pies ma uzyskać sukces na wystawie, powinien być w kondycji wystawowej, to znaczy że powiniem być zdrów i mieć dobrze rozwinięte mięśnie.
Przygotowywanie psa do wystawy powinno się rozpocząć co najmniej 3 miesiące przed jej terminem, a u psów długowłosych lub szorstkowłosych nawet jeszcze wcześniej.
Cały ogon trzeba starannie, lecz ostrożnie wyskubać (od spodu więcej, z boków i od góry mniej), tak aby od nasady do końca miał jednakową grubość.