Aktualności » Uzyskanie tytułu jest dążeniem każdego wystawcy; wpisuje się
Poza brodą i kończynami, których zwykle nie trymuje się, najdłuższy włos jest na grzbiecie; na wystawie powinien on mieć 3 — 3,5 cm długości.
Jeśli to w ogóle konieczne, to co najmniej na 6 miesięcy przed wystawą przeskubuje się ją, aby wyrósł długi włos.
Powstały liczne organizacje kynologiczne, które prowadziły księgi rodowodowe, wykazujące przodków poszczególnych psów, i wystawiały na tej podstawie świadectwa ich pochodzenia.
FCI wydała schemat wzorca, który ustala co powinien on zawierać oraz kolejność poszczególnych opisów.
Trzeba nauczyć yorkshire terrier go chodzenia po obwodzie koła (w miarę możności postępując za innym psem); nie śmie on przy tym ciągnąć prowadzącego na smyczy ani też dać się ciągnąć.
Szata. Biała; żółtawy nalot na szyi i uszach dopuszczalny, lecz niepożądany. Wyraźne żółte plamy niedopuszczalne.
Zapewne nie udało się uzgodnić poglądów poszczególnych związków kynologicznvch na zaszeregowanie niektórych ras według ich legowiska zastosowania i na tym polega niedogodność systematyk.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Uszy. Małe, u nasady dość szerokie, osadzone blisko środka głowy. W spokoju złożone do tyłu, w afekcie końce wychylone do przodu. Uzębienie.
Uzyskanie tytułu jest dążeniem każdego wystawcy; wpisuje się go w świadectwie pochodzenia potomstwa.
Jeśli to w ogóle konieczne, to co najmniej na 6 miesięcy przed wystawą przeskubuje się ją, aby wyrósł długi włos.
Powstały liczne organizacje kynologiczne, które prowadziły księgi rodowodowe, wykazujące przodków poszczególnych psów, i wystawiały na tej podstawie świadectwa ich pochodzenia.
FCI wydała schemat wzorca, który ustala co powinien on zawierać oraz kolejność poszczególnych opisów.
Trzeba nauczyć yorkshire terrier go chodzenia po obwodzie koła (w miarę możności postępując za innym psem); nie śmie on przy tym ciągnąć prowadzącego na smyczy ani też dać się ciągnąć.
Szata. Biała; żółtawy nalot na szyi i uszach dopuszczalny, lecz niepożądany. Wyraźne żółte plamy niedopuszczalne.
Zapewne nie udało się uzgodnić poglądów poszczególnych związków kynologicznvch na zaszeregowanie niektórych ras według ich legowiska zastosowania i na tym polega niedogodność systematyk.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Uszy. Małe, u nasady dość szerokie, osadzone blisko środka głowy. W spokoju złożone do tyłu, w afekcie końce wychylone do przodu. Uzębienie.
Uzyskanie tytułu jest dążeniem każdego wystawcy; wpisuje się go w świadectwie pochodzenia potomstwa.