Aktualności » Ojczyzną jego są gory Słowacji gdzie hodowano go od stuleci.
Do pielęgnowania włosów używa sie różnych narzędzi, jak maszynki do strzyżenia, noże do trymowania, nożyczki i grzebienie metalowe.
Tylko ten wystawca może osiągnąć sukcesy, który przez cały czas trwania wystawy całkowicie i wyłącznie zajmuje się swym psem.
Następnie podaje się psu miskę świeżej wody. W dniu wystawy w zasadzie karmi się go dopiero wieczorem w domu.
Należy pamiętać, że nie ma cech charakteru, które występują tylko u jednej rasy.
Broda, szczególnie silna u kerry blue terriera, jest pielęgnowana jak u legowiska szkockiego teriera. Brwi przycina się tylko na bokach oczu, aby pies mógł swobodnie widzieć.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie yorkshire terrier powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Brwi przycina się tak, żeby przy zewnętrznym kąciku oka były najkrótsze, a przy wewnętrznym najdłuższe. Włosy na uszach przystrzyga się również.
Oczywiście wtedy nie strzyże się psa krótko, lecz formuje włos zgodnie z wymogami wzorca.
Pięta koścista, nisko osadzona, o wyraźnym wiązaniu stawu, ukątowanie tępe. Śródstopie silne, krótkie, pionowe.
Ojczyzną jego są góry Słowacji, gdzie hodowano go od stuleci. Jest zasługą prof. dr. Hruzy z Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Brnie, że po pierwszej wojnie światowej zaczęto hodowlę tego psa w czystości rasy; dziś zalicza się go do ras ustalonych, wyrównanych.
Tylko ten wystawca może osiągnąć sukcesy, który przez cały czas trwania wystawy całkowicie i wyłącznie zajmuje się swym psem.
Następnie podaje się psu miskę świeżej wody. W dniu wystawy w zasadzie karmi się go dopiero wieczorem w domu.
Należy pamiętać, że nie ma cech charakteru, które występują tylko u jednej rasy.
Broda, szczególnie silna u kerry blue terriera, jest pielęgnowana jak u legowiska szkockiego teriera. Brwi przycina się tylko na bokach oczu, aby pies mógł swobodnie widzieć.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie yorkshire terrier powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Brwi przycina się tak, żeby przy zewnętrznym kąciku oka były najkrótsze, a przy wewnętrznym najdłuższe. Włosy na uszach przystrzyga się również.
Oczywiście wtedy nie strzyże się psa krótko, lecz formuje włos zgodnie z wymogami wzorca.
Pięta koścista, nisko osadzona, o wyraźnym wiązaniu stawu, ukątowanie tępe. Śródstopie silne, krótkie, pionowe.
Ojczyzną jego są góry Słowacji, gdzie hodowano go od stuleci. Jest zasługą prof. dr. Hruzy z Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Brnie, że po pierwszej wojnie światowej zaczęto hodowlę tego psa w czystości rasy; dziś zalicza się go do ras ustalonych, wyrównanych.