Aktualności » Oczy. Oczy są bardzo ważną cechą i nadają psu wyraz intelige
Foksterier gładkowłosy wymaga znacznie mniej zabiegów pielęgnacyjnych aniżeli szorstkowłosy.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Jest to skutkiem tego, że przez całe generacje nie następowało krzyżowanie z psami innego typu i dlatego pewne typy utrzymały się prawie yorki „w czystości rasy". Magnaci trzymali na swych dworach psy określonego typu, który dzięki temu utrzymał się w hodowli. Z tych typów z różnych okolic powstały liczne współczesne krajowe rasy.
Uszy strzyże się krótko od góry do dołu (oprócz końca), na tydzień przed wystawą.
Podziały te są jednak sztuczne i odpowiadają aktualnym poglądom kynologów w poszczególnych krajach.
Partię twarzową strzyże legowiska się maszynką i nożyczkami aż do wnętrza muszli usznej, tak aby uszy mogły dobrze przylegać do głowy. Przy strzyżeniu głowy odsłania się oczy przez obcięcie wystających włosów.
Poza brodą i kończynami, których zwykle nie trymuje się, najdłuższy włos jest na grzbiecie; na wystawie powinien on mieć 3 — 3,5 cm długości.
W razie potrzeby należy — podobnie jak u foksteriera szorstkowłosego — zająć się ogonem.
Cała ta płaszczyzna powinna być 8 tygodni przed wystawą równomiernie i gruntownie wyskubana.
Oczy. Oczy są bardzo ważną cechą i nadają psu wyraz inteligencji z uważnym wejrzeniem przy nasłuchiwaniu.
Strzyże się ją nożyczkami przez grzebień. Zaczyna się od końca ogona i kontynuuje pod włos aż do głowy. Grzebieniem należy uchwycić kosmyk włosów, który obcina się tuż nad grzebieniem, i w ten sposób postępuje się małymi partiami. Cięcia powinny być równomierne, tak aby nie powstawały „schodki". Wystrzyga się krótko maszynką.
Jest to skutkiem tego, że przez całe generacje nie następowało krzyżowanie z psami innego typu i dlatego pewne typy utrzymały się prawie yorki „w czystości rasy". Magnaci trzymali na swych dworach psy określonego typu, który dzięki temu utrzymał się w hodowli. Z tych typów z różnych okolic powstały liczne współczesne krajowe rasy.
Uszy strzyże się krótko od góry do dołu (oprócz końca), na tydzień przed wystawą.
Podziały te są jednak sztuczne i odpowiadają aktualnym poglądom kynologów w poszczególnych krajach.
Partię twarzową strzyże legowiska się maszynką i nożyczkami aż do wnętrza muszli usznej, tak aby uszy mogły dobrze przylegać do głowy. Przy strzyżeniu głowy odsłania się oczy przez obcięcie wystających włosów.
Poza brodą i kończynami, których zwykle nie trymuje się, najdłuższy włos jest na grzbiecie; na wystawie powinien on mieć 3 — 3,5 cm długości.
W razie potrzeby należy — podobnie jak u foksteriera szorstkowłosego — zająć się ogonem.
Cała ta płaszczyzna powinna być 8 tygodni przed wystawą równomiernie i gruntownie wyskubana.
Oczy. Oczy są bardzo ważną cechą i nadają psu wyraz inteligencji z uważnym wejrzeniem przy nasłuchiwaniu.