Informacje » Do grupy psow pasterskich zalicza się rasy ktore od dawna sł
Do usuwania martwego włosa bardzo dobry jest grzebień Horaka. Psa można trymować dopiero wtedy, gdy włos dojrzał, tzn. gdy pies zaczyna linieć.
Poszczególne związki kynologiczne mogą dla niektórych ras, pochodzących z innych krajów, ustanawiać pewne ograniczenia, np. górną lub dolną granicę wzrostu w danej rasie (wysokość w kłębie) lub umaszczenie.
Pies pasterski słowacki jest rozpowszechniony nie tylko w Słowacji, lecz również w Czechach i na Morawach. Jego użyteczność stale wzrasta w miarę rozszerzającego się wypasu owies i bydła. Wzorzec
Trzeba nauczyć ubranka dla psów go chodzenia po obwodzie koła (w miarę możności postępując za innym psem); nie śmie on przy tym ciągnąć prowadzącego na smyczy ani też dać się ciągnąć.
Pielęgnowanie ogranicza się do przykrócenia włosów wyrastających na łapach. Na tydzień przed wystawą wyskubuje się zatem włos albo przycina się go nożyczkami, aby bezpośrednim przedłużeniem „słupa" (kończyny) była mała yorki łapa.
Dalej zostaną omówione wzorce, podane krótkie charakterystyki najbardziej znanych ras psów, aby zainteresowani zapoznali się nie tylko z domniemanym pochodzeniem rasy, lecz również z jej przydatnością.
Po wydaniu wzorca przez FCI staje się on obowiązujący jako „wzorzec federacyjny". Wzorce dla ras miejscowych krajów nie należących do FCI ustala komisja standardów FCI.
Zmiany wzorca należy, oczywiście, przeprowadzać tylko po gruntownych ich rozważeniu. Pewien konserwatyzm w hodowli psów zapewnia stabilność rasy.
Powstały liczne organizacje kynologiczne, które prowadziły księgi rodowodowe, wykazujące przodków poszczególnych psów, i wystawiały na tej podstawie świadectwa ich pochodzenia.
Do grupy psów pasterskich zalicza się rasy, które od dawna służyły do pędzenia i pilnowania owiec, kóz, bydła, świń i koni. Nazywano je owczarkami, pasterskimi lub halnymi itp.
Poszczególne związki kynologiczne mogą dla niektórych ras, pochodzących z innych krajów, ustanawiać pewne ograniczenia, np. górną lub dolną granicę wzrostu w danej rasie (wysokość w kłębie) lub umaszczenie.
Pies pasterski słowacki jest rozpowszechniony nie tylko w Słowacji, lecz również w Czechach i na Morawach. Jego użyteczność stale wzrasta w miarę rozszerzającego się wypasu owies i bydła. Wzorzec
Trzeba nauczyć ubranka dla psów go chodzenia po obwodzie koła (w miarę możności postępując za innym psem); nie śmie on przy tym ciągnąć prowadzącego na smyczy ani też dać się ciągnąć.
Pielęgnowanie ogranicza się do przykrócenia włosów wyrastających na łapach. Na tydzień przed wystawą wyskubuje się zatem włos albo przycina się go nożyczkami, aby bezpośrednim przedłużeniem „słupa" (kończyny) była mała yorki łapa.
Dalej zostaną omówione wzorce, podane krótkie charakterystyki najbardziej znanych ras psów, aby zainteresowani zapoznali się nie tylko z domniemanym pochodzeniem rasy, lecz również z jej przydatnością.
Po wydaniu wzorca przez FCI staje się on obowiązujący jako „wzorzec federacyjny". Wzorce dla ras miejscowych krajów nie należących do FCI ustala komisja standardów FCI.
Zmiany wzorca należy, oczywiście, przeprowadzać tylko po gruntownych ich rozważeniu. Pewien konserwatyzm w hodowli psów zapewnia stabilność rasy.
Powstały liczne organizacje kynologiczne, które prowadziły księgi rodowodowe, wykazujące przodków poszczególnych psów, i wystawiały na tej podstawie świadectwa ich pochodzenia.
Do grupy psów pasterskich zalicza się rasy, które od dawna służyły do pędzenia i pilnowania owiec, kóz, bydła, świń i koni. Nazywano je owczarkami, pasterskimi lub halnymi itp.