Artykuły » Przejścia na poszczegolnych partiach ciała powinny być niezna
Przygotowując psa do wystawy, należy zwrócić szczególną uwagę na właściwe odżywianie i rozwój szaty.
Przygotowywanie psa do wystawy powinno się rozpocząć co najmniej 3 miesiące przed jej terminem, a u psów długowłosych lub szorstkowłosych nawet jeszcze wcześniej.
Nie może być ani otłuszczony, ani zbyt chudy, a jego szata powinna być dobrze wypielęgnowana.
Jeśli pies ma uzyskać sukces na wystawie, powinien być w kondycji wystawowej, to znaczy że powiniem być zdrów i mieć dobrze rozwinięte mięśnie.
Przez wiele pokoleń niektóre psy żyły ubranka dla psów w kontakcie wyłącznie z domownikami: w stosunku do innych ludzi były nieufne i tak rozbudzono w nich czujność — cechę rozwiniętą w dzisiejszej hodowli kierowanej ras psów służbowych.
Zabiegi te nie mogą być jednak przesadne, gdyż włos na kończynach rośnie bardzo powoli.
Kąt łopatki prawie prosty. Podramię pionowe, muskularne i długie. Nadgarstek i śródręcze silne, krótkie legowiska i wychylone ku przodowi.
W razie potrzeby należy — podobnie jak u foksteriera szorstkowłosego — zająć się ogonem.
U psów bardzo wrażliwych albo jeśli włos jeszcze nie dojrzał, dopuszczalne jest całe ucho ostrzyc maszynką bądź też włosy wystające ponad krajem ucha ostrzyc nożyczkami.
Przejścia na poszczególnych partiach ciała powinny być nieznaczne, tak aby pies wyglądał jak wymodelowany.
Przygotowywanie psa do wystawy powinno się rozpocząć co najmniej 3 miesiące przed jej terminem, a u psów długowłosych lub szorstkowłosych nawet jeszcze wcześniej.
Nie może być ani otłuszczony, ani zbyt chudy, a jego szata powinna być dobrze wypielęgnowana.
Jeśli pies ma uzyskać sukces na wystawie, powinien być w kondycji wystawowej, to znaczy że powiniem być zdrów i mieć dobrze rozwinięte mięśnie.
Przez wiele pokoleń niektóre psy żyły ubranka dla psów w kontakcie wyłącznie z domownikami: w stosunku do innych ludzi były nieufne i tak rozbudzono w nich czujność — cechę rozwiniętą w dzisiejszej hodowli kierowanej ras psów służbowych.
Zabiegi te nie mogą być jednak przesadne, gdyż włos na kończynach rośnie bardzo powoli.
Kąt łopatki prawie prosty. Podramię pionowe, muskularne i długie. Nadgarstek i śródręcze silne, krótkie legowiska i wychylone ku przodowi.
W razie potrzeby należy — podobnie jak u foksteriera szorstkowłosego — zająć się ogonem.
U psów bardzo wrażliwych albo jeśli włos jeszcze nie dojrzał, dopuszczalne jest całe ucho ostrzyc maszynką bądź też włosy wystające ponad krajem ucha ostrzyc nożyczkami.
Przejścia na poszczególnych partiach ciała powinny być nieznaczne, tak aby pies wyglądał jak wymodelowany.