Artykuły » Po pierwszej wojnie światowej foksterier był zdecydowanie modny
Strzyże się ją maszynką krótko do łokcia lub też pozostawia się włos, wyrównując go tylko nożyczkami, aby uzyskać równą linię i słupowe kończyny.
U psów z płaską klatką piersiową i z dobrze podciągniętym brzuchem przygotowuje się te partie wcześniej — około 5 — 6 tygodni przed wystawą, u psów zaś o dobrze rozwiniętej klatce piersiowej — o tydzień później.
Teriery często nie są wymieniane jako samodzielna grupa, lecz włączane, zależnie od użytkowości, do innych grup. I tak np. airedale terrier zaliczany yorki jest do psów służbowych.
Poszczególne wystające włosy (zwłaszcza na tylnej stronie uda) wyskubuje się palcami, aby uzyskać gęstą szatę, która powinna nadać kończynom foksteriera kształt regularnych słupów.
Odnosi się to do wszystkich ras bez względu na to, czy wymagają one jakiejś szczególnej pielęgnacji, szaty, czy też nie wymagają w ogóle żadnej.
Psy małych ras, które ocenia się yorki na stole, powinny być przyzwyczajone do takiego sposobu prezentacji, nie okazując przy tym niepokoju, lecz zachowując się tak samo jak psy duże na ringu.
Bedlingtona można strzyc maszynką, lepiej jednak nożyczkami przez grzebień.
Pielęgnowanie psów szorstkowłosych powinno być podobne. Wzorzec ustala dokładnie przygotowanie szaty u większości ras szorstkowłosych, a szczególnie u terierów.
Powinien mieć dobrą szatę, być zahartowany, o zrównoważonym charakterze, nieufny wobec obcych, a przywiązujący się do swego pana.
Po pierwszej wojnie światowej foksterier był zdecydowanie modnym psem; najliczniejsze jego rejestracje były w latach 1930 — 35.
U psów z płaską klatką piersiową i z dobrze podciągniętym brzuchem przygotowuje się te partie wcześniej — około 5 — 6 tygodni przed wystawą, u psów zaś o dobrze rozwiniętej klatce piersiowej — o tydzień później.
Teriery często nie są wymieniane jako samodzielna grupa, lecz włączane, zależnie od użytkowości, do innych grup. I tak np. airedale terrier zaliczany yorki jest do psów służbowych.
Poszczególne wystające włosy (zwłaszcza na tylnej stronie uda) wyskubuje się palcami, aby uzyskać gęstą szatę, która powinna nadać kończynom foksteriera kształt regularnych słupów.
Odnosi się to do wszystkich ras bez względu na to, czy wymagają one jakiejś szczególnej pielęgnacji, szaty, czy też nie wymagają w ogóle żadnej.
Psy małych ras, które ocenia się yorki na stole, powinny być przyzwyczajone do takiego sposobu prezentacji, nie okazując przy tym niepokoju, lecz zachowując się tak samo jak psy duże na ringu.
Bedlingtona można strzyc maszynką, lepiej jednak nożyczkami przez grzebień.
Pielęgnowanie psów szorstkowłosych powinno być podobne. Wzorzec ustala dokładnie przygotowanie szaty u większości ras szorstkowłosych, a szczególnie u terierów.
Powinien mieć dobrą szatę, być zahartowany, o zrównoważonym charakterze, nieufny wobec obcych, a przywiązujący się do swego pana.
Po pierwszej wojnie światowej foksterier był zdecydowanie modnym psem; najliczniejsze jego rejestracje były w latach 1930 — 35.